Not a member yet? Sign up now
W jaki więc sposób miał nadejść ratunek, który Izajasz zapowiada w całej swojej księdze? Udręczony Sługa JHWH, z milczeniem przyjmujący mękę i śmierć, choć spotka się z obojętnością i potępieniem ze strony ludzi, którzy sądzą, że jest słusznie karany przez Boga, w rzeczywistości poniesie winy Bożego ludu, zapewniając mu uzdrowienie, pokój i usprawiedliwienie, zaś sobie – zwycięstwo.
Niestworzony Bóg pokornie stał się swoim własnym stworzeniem. Bezgraniczny dobrowolnie przyjął ograniczenia. Król królów zgodził się wieść żywot prostego rzemieślnika. Pan przyszedł na świat nie w pałacu, ale w izbie ze zwierzętami, a zamieszkał nie w królewskiej Jerozolimie, ale w prowincjonalnym Nazarecie. Chrystus dobrowolnie się uniżył dla naszego zbawienia. Przyszedł do nas w wielkiej pokorze i ogołocił się, abyśmy zostali ubogaceni jego ubóstwem. Słabość niemowlęcia w kołysce objawiła nam niezmierzoną moc Bożą.
Najpierw postaram się wykazać, iż przywiązanie do wyznań wiary nie pozostaje w sprzeczności z protestancką zasadą „sola Scriptura”. Następnie uzasadnię tezę, że wyznania wiary – zwłaszcza te historyczne – nadal mają istotne znaczenie dla życia współczesnego Kościoła. Później poruszę kwestię szczególnej rangi „Symbolu nicejskiego”, wskazując istotne powody, ze względu na które winien on zajmować wyjątkowe miejsce w świadomości wszystkich uczniów Chrystusa. Na zakończenie przedstawię kilka praktycznych wskazań, które każdy wierzący może wcielić w życie, aby bogactwo teologii nicejskiej owocnie oddziaływało na niego samego, jego zbór i jego Kościół.
Przed wami drugi odcinek serii “Teologia z odzysku”! Tym razem wchodzimy w szczegóły i rozmawiamy o tym, jaki potencjał dla współczesnego Kościoła niesie sięganie do tradycji, a przede wszystkim – jak to robić. Co historia chrześcijaństwa może wnieść w… kursy przygotowujące do chrztu? Jak może ubogacić nasze życie modlitewne? Dlaczego potrzebujemy dawnych wyznań wiary? A może sięgnięcie wstecz pomoże nam też rozwiązać pewne dzisiejsze spory teologiczne? Zachęcamy do słuchania i dzielenia się wrażeniami w komentarzach!
Drodzy Czytelnicy – i Słuchacze!Publikujemy pierwszy odcinek drugiej serii naszego podcastu Tym razem wzięliśmy na tapet ideę “theological retrieval” – czyli, w (trochę) luźnym tłumaczeniu, “teologii z odzysku”. Dlaczego warto wracać do zapomnianych tekstów i idei z historii chrześcijaństwa?Jeśli protestantyzm nie oznacza odrzucenia tradycji… to czym protestanckie podejście różni się od rzymskokatolickiego?Jak czerpać z przeszłości, ale jednocześnie nie żyć przeszłością?I w końcu: czy to wszystko wina Konstantyna?Zapraszamy do słuchania!
Pismo Święte opisuje różne aspekty człowieczeństwa za pomocą takich słów jak ciało, dusza, duch, umysł czy serce. Przyglądając się różnym rozmowom w środowiskach chrześcijańskich, dostrzegam sporo nieporozumień odnośnie do znaczenia tych pojęć. Wyobrażam sobie, że osoba z zewnątrz, która zaczyna przychodzić do Kościoła ewangelikalnego, może pomyśleć, że chrześcijanie mają jakiś problem ze swoim ciałem. Zapewne będzie słyszeć wierzących, którzy ostrzegają siebie nawzajem przed „cielesnym postępowaniem” oraz uczynkami „z ciała”.
Otaczający nas świat oraz ludzkie poglądy na różne tematy wciąż się zmieniają. Nasze rozumienie świata ewoluuje, wiedza naukowa nieustannie się rozwija, normy społeczne ulegają przemianom, utarte przekonania są poddawane krytyce, nowe idee zastępują stare. Czy w tak zmiennej rzeczywistości można utrzymać pogląd o wiecznej aktualności chrześcijaństwa? Czy prawdy wiary są obiektywnie prawdziwe? Czy Ewangelia głoszona przez apostołów dwa tysiące lat temu ma coś do zaoferowania człowiekowi XXI wieku? Z tymi pytaniami mierzą się redaktorzy NDJ w kolejnym odcinku Rozmów stołowych.
Z woli Założyciela Kościoła chrzest i Wieczerza Pańska mają być sprawowane przez nas aż do dnia Jego powrotu. W zrozumieniu, dlaczego Bóg przez całą historię zbawienia posługuje się tak namacalnymi środkami, może nam pomóc refleksja teologiczna Jana Kalwina. (…) U podstaw Kalwinowej sakramentologii leży idea, że potrzeba, by w chrześcijaństwie istniały widzialne obrzędy, wynika z naszych własnych ograniczeń.
Jaki jest stosunek chrześcijan do kultury i jej przemian? Co oznacza postulat kontrkulturowości? Czy da się w ogóle myśleć w oderwaniu od kultury? Jak właściwe rozumienie kultury czasów biblijnych oraz naszej współczesnej kultury może pomóc nam mądrzej realizować ponadczasowe przesłanie chrześcijaństwa w naszym życiu? W kolejnej Rozmowie stołowej członkowie redakcji NDJ pochylają się nad skomplikowaną relacją chrześcijaństwa i kultury.
Chrześcijanie mówią, że Bóg jest święty. Co to właściwie znaczy? Jak opisać Boga, który nieskończenie przerasta wszystko, czego możemy doświadczyć w stworzonym świecie? Dlaczego świętość budzi zachwyt i podziw? Jak możemy przeżywać uwielbienie dla świętego Boga w naszej pobożności? Czemu dobrze jest, kiedy nie czujemy się w Kościele komfortowo? W kolejnej Rozmowie stołowej redaktorzy NDJ poruszają temat Bożej świętości.
Jednym ze stereotypów na temat wiary jest przekonanie, że przyciąga ona raczej osoby mniej inteligentne i wykształcone. Z drugiej strony niektóre środowiska chrześcijańskie też z pewną podejrzliwością odnoszą się do poszukiwań intelektualnych, często traktując studiowanie teologii lub filozofii jako pierwszy krok do utraty wiary. Czy w chrześcijaństwie jest miejsce na intelektualizm? Czym różni się autentyczna ciekawość świata od snobizmu? O tych rzeczach rozmawiają redaktorzy NDJ w Rozmowie stołowej o intelektualizmie.
Poglądy Hieronima ze Strydonu, najbardziej znanego z tłumaczenia całego Pisma Świętego z języków oryginalnych, hebrajskiego i greckiego, na język łaciński, ze względu na jego stanowisko w kwestii kanonu, są przedmiotem ciągłych dyskusji między katolikami a protestantami. W dzisiejszym artykule, przyglądając się pismom samego Hieronima, rozstrzygniemy, po której stronie konfliktu znajdował się słynny starochrześcijański tłumacz i czy przypadkiem nie zmienił on w tej sprawie zdania.
Chrześcijaństwo ma już dwa tysiące lat historii. W ciągu tych dwóch mileniów sformułowano wiele doktryn, wykształciły się różne praktyki, powstały liczne wyznania chrześcijańskie i rozmaite formy pobożności. Jakie znaczenie ma dla nas przeszłość? Co daje nam zakorzenienie w znajomości historii chrześcijaństwa? Czy to, co dawne, bliższe korzeniom chrześcijaństwa zawsze jest lepsze? Na te i podobne pytania starają się odpowiedzieć redaktorzy NDJ w Rozmowie stołowej o historyczności chrześcijaństwa.
W trzecim i ostatnim odcinku na temat teologii ciała rozmawiamy o różnych trendach w otaczającej nas kulturze. Jak powinniśmy jako chrześcijanie patrzeć na fascynację fitnessem i dbaniem o swoje ciało? Co to jest transhumanizm i co o tym myśleć? Czy to, kim jesteśmy, określają nasze wewnętrzne uczucia, czy ciało, w którym się urodziliśmy? Co to właściwie jest bułka proteinowa?
Porzućmy więc zbędne wymówki i ogłaszając Zmartwychwstanie, zróbmy wszystko, co w naszej mocy, żeby znaleźć czas na skupienie na Tym, który choć jest ponad czasem, zszedł na Ziemię, aby funkcjonując tak jak my wedle rytmu dobowego, dokonać niemożliwego i zwyciężyć śmierć – przed którą tak bardzo chcemy zdążyć zrobić to wszystko, co zaprząta nam głowę. On rozprawił się raz na zawsze z grzechem, naszą niesłownością i ohydą i każdym naszym niedociągnięciem. Wziął na siebie nasze winy, doświadczył cierpienia, odrzucenia i bólu, abyśmy mogli żyć wiecznie, otrzymując pełnię miłości, pełnię satysfakcji i pełnię Jego dobroci. Jakże więc smutne byłoby goniąc za tym wszystkim, co nas otacza, nie dostrzec ogromu łaski i wspaniałości Jego ofiary.
